Passiva
In
economie en
bedrijfskunde zijn passiva de bronnen waarmee een
onderneming gefinancierd is, in feite al het
geld dat in de onderneming geïnvesteerd is. Het tegenovergestelde begrip van passiva is
activa.
Het is het
vreemd vermogen (
schulden of verplichtingen die in de
boekhouding van een bedrijf opgenomen worden) plus het
eigen vermogen.
Passiva omvatten de
leningen, voorzieningen voor uitgestelde
opbrengsten en uitgaven.
De huidige passiva of vlottende schulden zijn schulden die binnen één jaar betaald zouden moeten worden, terwijl de passiva op lange termijn of langlopende schulden langer lopen.
Een belangrijke passiva-post is altijd de
crediteuren, de nog niet betaalde leveranciers.
Het eigen vermogen wordt ook aan de kant van de passiva op de
balans gezet, het is immers een schuld aan de eigenaren dan wel de
aandeelhouders van de onderneming.
De voorzieningen vallen ook onder de passiva. Dit zijn gereserveerde bedragen voor een verwachte verplichting in de toekomst, waarvan de omvang nog niet vaststaat maar wel geschat kan worden.
Op een balans geldt altijd: activa = passiva = eigen vermogen + schulden
Passiva vormen de
credit-zijde (rechterzijde) van de balans.
De
activa vormen de debetzijde van de balans.
De passiva worden gebruikt om de activa te financieren. Daarom zijn de passiva even hoog als de activa.
Boeken over passiva